HusariaCoffee Koszyk

Patron kawy Sarmackiej

Jan KarolChodkiewicz

Dowódca, który potrafił zamienić przewagę przeciwnika w jego słabość. Zwycięzca spod Kircholmu i obrońca Chocimia stał się symbolem odwagi, dyscypliny i wierności obowiązkowi.

Ok. 1570 — 24 września 1621

Portret Jana Karola Chodkiewicza z buławą hetmańską
Jan Karol Chodkiewicz · reprodukcja historycznego portretu · źródło

01 / Droga do buławy

Wykształcony.
Sprawdzony w boju.

Chodkiewicz pochodził z jednego z najważniejszych rodów Wielkiego Księstwa Litewskiego. Uczył się w Wilnie, a następnie zdobywał wykształcenie za granicą. Po powrocie do Rzeczypospolitej szybko związał swoje życie z wojskiem. Doświadczenie zbierał w walkach z powstańcami kozackimi, kampanii wołoskiej i wojnie ze Szwecją o Inflanty. Nie był dowódcą, który polegał wyłącznie na liczbie żołnierzy. Liczyły się dla niego rozpoznanie terenu, cierpliwość, dyscyplina oraz właściwy moment uderzenia. W 1600 roku otrzymał buławę hetmana polnego litewskiego, a pięć lat później został hetmanem wielkim litewskim.

Młody Chodkiewicz słucha wykładu w kolegium w Wilnie
Chodkiewicz podczas nauki w Wilnie · interpretacja artystyczna AI dla Husaria Coffee

02 / Kircholm

Zwycięstwo wbrew
przewadze liczebnej.

27 września 1605 roku pod Kircholmem, w pobliżu dzisiejszej Rygi, wojska Rzeczypospolitej stanęły naprzeciw znacznie liczniejszej armii szwedzkiej króla Karola IX. Szwedzi zajmowali wzgórze, a hetman chciał ich skłonić do zejścia na równinę. Dopiero pozorowany odwrót wyciągnął ich z dogodnej pozycji. Kiedy ruszyli naprzód, Chodkiewicz wykorzystał okazję do kontrataku, w którym ważną rolę odegrała husaria. Rozstrzygnięcie przyszło szybko. Precyzyjnie prowadzone uderzenia rozbiły szwedzkie szyki i przyniosły Chodkiewiczowi sławę jednego z najwybitniejszych wodzów swojej epoki. Kircholm stał się pokazem nie tylko siły husarii, lecz przede wszystkim opanowania i umiejętności wykorzystania właściwego momentu. Przez kilka godzin Chodkiewicz próbował sprowokować Szwedów do ataku, wysyłając przed własne szeregi niewielkie podjazdy. Gdy utrzymali pozycję, hetman pozorował odwrót. Szwedzka piechota ruszyła za wycofującymi się oddziałami i straciła przewagę, jaką dawało jej wzgórze.

1605rok bitwy
3 600siły Rzeczypospolitej
10 868siły szwedzkie
Chodkiewicz obserwuje szwedzkie oddziały na wzgórzu
Rozpoznanie przed bitwą pod Kircholmem, 1605 · interpretacja artystyczna AI dla Husaria Coffee

03 / Ostatnia kampania

Chocim.
Do końca na służbie.

W 1621 roku Chodkiewicz objął dowództwo nad obroną warownego obozu pod Chocimiem. Wojska Rzeczypospolitej, wspierane przez Kozaków zaporoskich, przez wiele tygodni odpierały ataki potężnej armii osmańskiej sułtana Osmana II. Hetman był już ciężko chory, ale pozostał w obozie. Zmarł 24 września 1621 roku, jeszcze podczas walk, przekazując dowództwo Stanisławowi Lubomirskiemu. Obrona trwała jeszcze ponad dwa tygodnie. 9 października zawarto układ kończący kampanię. Chodkiewicz odszedł jako wódz, który do ostatnich chwil wypełniał swój obowiązek. Pod Chocimiem obrona opierała się na umocnieniach, piechocie i artylerii. Ataki wspierali kontratakami jeźdźcy, a osobny obóz obsadzili Kozacy zaporoscy. Po śmierci Chodkiewicza wojska utrzymały pozycje do układu z 9 października 1621 roku.

Jan Karol Chodkiewicz przygotowujący umocnienia pod Chocimiem w 1621 roku
Jan Karol Chodkiewicz — przygotowywanie umocnień pod Chocimiem · artystyczna interpretacja historyczna stworzona z wykorzystaniem AI dla Husaria Coffee

Oś życia patrona

  1. Ok. 1570Przybliżony czas urodzenia
  2. 1600Hetman polny litewski
  3. 1605Hetman wielki litewski i zwycięstwo pod Kircholmem
  4. 1616Wojewoda wileński
  5. 1621Obrona Chocimia i śmierć w obozie
Wizualizacja przodu opakowania kawy Sarmackiej 500 g z rubinowo-burgundową etykietą

Historia zamknięta w filiżance

Dlaczego
Sarmacka?

Nazwa nawiązuje do kultury sarmackiej szlachty Rzeczypospolitej, której Jan Karol Chodkiewicz był wybitnym przedstawicielem. Łączył etos wojownika, służbę ojczyźnie, honor i opanowanie. Sarmacka ma podobnie wyważony charakter: jest delikatna i czekoladowo-karmelowa w smaku, z równowagą kwasowości i goryczy.

Odsłony strony: 252